Sześciu autorów Roczników zostało wtedy straconych z powodu niepochlebnych uwag na temat króla, które umieszczali w prowadzonych na co dzień notatkach. W następstwie tej czystki dostęp króla do notatek został dodatkowo utrudniony. Pod koniec panowania dynastii Joseon, gdy przez wiele lat trwała rywalizacja o władzę pomiędzy różnymi frakcjami na dworze króla, dochodziło prawdopodobnie do prób manipulacji tekstem i do pisania notatek na nowo. Dbającym o bezpieczeństwo kronik urzędnikom udało się jednak zachować zbiór roczników w całości w oryginalnej postaci.
Początkowo kronikarze odnotowywali w sacho dosłownie każde słowo i każdą czynność króla, szczegółowo śledząc jego życie codzienne. W ostatecznej wersji tekstu często jednak pomijali niektóre z początkowo spisanych szczegółów. Na przykład, pewnego dnia panujący w latach 1400-1418 król Taejong (poprzednik słynnego króla Sejonga, inicjatora powstania koreańskiego alfabetu) spadł z konia i natychmiast rozkazał swoim współpracownikom, by nie przekazywali kronikarzom wieści o wypadku. Kronikarze dowiedzieli się jednak o incydencie, odnotowując zarówno wypadek, jak i prośbę króla.