Ten sam król skarżył się także (co dotarło do autorów ówczesnego rocznika i zostało w nim wspomniane), że nadworni kronikarze podsłuchują jego rozmowy, a jednemu z nich w przebraniu udało się nawet pojechać z królem na polowanie.
Kompilacja właściwej treści kroniki z rządów danego króla na podstawie sacho następowała dopiero po jego śmierci. Biuro, w którym formalnie pracowali spisujący Roczniki urzędnicy, nosiło nazwę sillokcheong (kor. 실록청, Biuro do spraw Roczników). Roczniki trzech pierwszych króli z dynastii Joseon: Taejo (1392-1398), Jeongjonga (1399-1400) i Taejonga (1400-1418) stanowią manuskrypty. Począwszy od rządów króla Sejonga (niekiedy nazywanego także Wielkim, 1418-1450), Roczniki drukowano za pomocą metalowych i drewnianych czcionek ruchomych. Była to w owym czasie nowatorska metoda druku, nieużywana jeszcze do drukowania podobnych dokumentów w Chinach czy Japonii.