Podczas wojny na Półwyspie Iberyjskim, która wybuchła w 1808 roku, Najwyższa Rada Galicji (Xunta Suprema de Galicia) prowadziła wojnę przeciw francuskim najeźdźcom i utrzymywała porządek na swoim terytorium. Był to organ sprawujący władzę wojskową, prawodawczą, a także odpowiadający za reprezentację kraju w relacjach międzynarodowych. Osłabienie hiszpańskich władz centralnych pozwoliło galicyjskiemu rządowi na uzyskanie faktycznej władzy po raz pierwszy w historii regionu. Ta sytuacja trwała aż do ostatecznego odparcia sił francuskich w roku 1814, kiedy to Ferdynand VII odzyskał pełnię władzy w swoich prowincjach.
W roku 1833 xunta została rozwiązana, co było następstwem nowego podziału administracyjnego zarządzonego przez ministra Javiera de Burgos. W następstwie Galicję podzielono na cztery prowincje, z których każda otrzymała prawo do utworzenia Rady Prowincji.