Wymagania te oznaczają, że funkcja chrzestnego ma w Kościele katolickim charakter religijny, a nie wyłącznie rodzinny lub honorowy. Chrzestny powinien być osobą zdolną do publicznego wyznania wiary i do wspierania ochrzczonego w życiu sakramentalnym oraz moralnym.
Chrzestni i świadkowie chrztu z innych wyznań Prawo kanoniczne odróżnia chrzestnego od świadka chrztu. Osoba ochrzczona należąca do niekatolickiej wspólnoty kościelnej może zostać dopuszczona do udziału w chrzcie katolickim jedynie razem z chrzestnym katolickim i tylko jako świadek chrztu.
Szczególne zasady dotyczą wiernych Kościołów wschodnich. Dyrektorium ekumeniczne przewiduje, że ze względu na bliską komunię między Kościołem katolickim a Kościołami wschodnimi, z uzasadnionej przyczyny wierny Kościoła wschodniego może pełnić funkcję chrzestnego razem z chrzestnym katolickim, jeśli zapewnione jest katolickie wychowanie osoby chrzczonej i jeśli kandydat jest odpowiedni do tej funkcji.
Inne tradycje chrześcijańskie thumb|250px|Prawosławny chrzest dziecka z udziałem kapłana, rodziców i chrzestnych.
Praktyka ustanawiania rodziców chrzestnych występuje także poza Kościołem katolickim, choć jej znaczenie i wymogi są różnie określane.