Gieorgij Siergiejewicz Okołowicz, ros. Георгий Сергеевич Околович (ur. 16 czerwca 1901 w Rydze, zm. 10 lutego 1980 w Darmstadt) – rosyjski emigracyjny działacz polityczny i publicysta antykomunistyczny, wywiadowca, współpracownik Sonderstab „R”, a następnie Sonderstab „Ingvar” podczas II wojny światowej.

Przerwał naukę w gimnazjum w celu wstąpienia do wojsk Białych gen. Antona I. Denikina. Służył w oddziale karabinów maszynowych jednego z pociągów pancernych. W poł. października 1920 roku wraz z wojskami Białych ewakuował się z Krymu do Gallipoli. Na emigracji pracował jako elektryk. Na pocz. lat 30. wstąpił do Narodowego Związku Pracujących (NTS). Stanął na czele Ukrytego Oddziału Biura Wykonawczego NTS, zajmującego się wywiadowczą i propagandową działalnością antysowiecką. W II poł. lat 30. zamieszkał w Polsce. W ośrodku wywiadowczym pod Warszawą prowadził szkolenia działaczy NTS, przerzucanych następnie nielegalnie do ZSRR. W sierpniu 1938 wraz z A. Kołkowem przedostał się do Rosji Sowieckiej, po czym przez kilka miesięcy odwiedził kilkanaście większych miast, nawiązując kontakty konspiracyjne i zbierając informacje o nastrojach społeczeństwa sowieckiego. Pod koniec 1938 roku udało mu się bezpiecznie powrócić do Polski.