Pasja (łac. Passiones) – literatura hagiograficzna będąca, obok Acta martyrum (Akt męczenników), świadectwem wczesnego kultu męczenników i zawierająca opisy naocznych świadków męki.
Za H. Delehaye'm przytoczyć można podział stosowanych w pasjach gatunków literackich na: panegiryki, pasje historyczne i pasje epickie, ale utwór uważany za pierwszy przykład pasji – Martyrium Polycarpi (Męczeństwo Polikarpa) – zredagowany został w formie listu chrześcijańskiej gminy ze Smyrny do gminy w Filomelion. Za ważny łacińskojęzyczny zabytek literatury wczesnochrześcijańskiej uważana jest napisana ok. 203 r. i przypisywana Tertulianowi pasja Passio Perpetuae et Felicitatis, z prologiem, zawierający elementy biograficzne, opisujący cuda, doświadczenia mistyczne i zakończony epilogiem. Utwory przepełnione treściami religijnymi wzbogacano o teologię męczeństwa, nie poruszając mistyki opisanej w listach autorstwa św. Ignacego.