Działalność syjonistyczna Od młodych lat Boger był aktywnym członkiem ruchu syjonistycznego. W 1903 roku wziął udział w Szóstym Kongresie Syjonistycznym w Bazylei. Podczas tego kongresu Theodor Herzl przedstawił brytyjską propozycję osiedlenia żydowskich kolonizatorów w Ugandzie. Herzl widział, że z punktu widzenia kwestii żydowskiej istnieje pilna potrzeba znalezienia miejsca bezpiecznego schronienia dla tysięcy rosyjskich Żydów, uciekających przed nasilającą się na wschodzie falą pogromów. Wszystkie dotychczasowe wysiłki ruchu syjonistycznego zmierzające do uzyskania oficjalnej akceptacji i prawnej legalizacji osadnictwa żydowskiego w Palestynie zakończyły się niepowodzeniem. Jedyną sensowną propozycją pozostającą na stole był brytyjski „plan Ugandy”. Herzl podkreślał przy tym, że ma on charakter tymczasowego rozwiązania, a końcowym celem syjonizmu nadal pozostaje Palestyna. Plan ten stał się przyczyną wielkiego wewnętrznego kryzysu w ruchu syjonistycznym. Boger sprzeciwił się wówczas Herzlowi i zajął zdecydowane stanowisko, że jedyną ojczyzną dla narodu żydowskiego może być tylko Ziemia Izraela. W 1904 roku został wysłany przez Menachema Usyszkina do Palestyny z zadaniem sprawdzenia możliwości rozwoju dalszego osadnictwa.