Opowieść o ciężko doświadczonym Apoloniuszu z Tyru – romans bizantyński z przełomu XIV i XV wieku.
Treść Opowieść o ciężko doświadczonym Apoloniuszu z Tyru. Przekład z języka łacińskiego na grecki (Diégesis polypathús Apolloníu tu Týru. Metaglòttisma apò Latinikòn ejs Romaikòn) stanowi wersję bizantyńską najbardziej rozpowszechnionego w całej Europie aż po wiek XIX, i przetłumaczonego na niemal wszystkie języki nowożytne romansu antycznego. Główną bohaterką utworu jest Anastazja córka Antiocha, króla Antiochii, której matka Parochia umarła podczas porodu. Anastazja wyrasta na piękność, o której rękę stara się wielu zalotników. Ojciec żywiący do córki kazirodcze uczucie pozbywa się zalotników zadając im zagadkę. Ten kto nie umie jej rozwiązać, zostaje ścięty. Głowy śmiałków król umieszcza dla przestrogi nad bramą pałacu. Właściwe rozwiązanie będące aluzją do występnej miłości łączącej ojca z córką, daje dopiero Apoloniusz, król Tyru. Zamiast nagrody otrzymuje jednak pogróżkę. Wsiada więc w pośpiechu na statek i odpływa. Statek rozbija się koło wybrzeży Kyreny.