Cechy morfologiczne thumb|upright=1.2|left|Rycina przedstawiająca C. altimus oraz jeden z jego zębów ze szczęki. Dobrze zbudowany, masywny korpus. Wydłużona głowa z długim, szerokim i tępo zakończonym pyskiem. Dobrze rozwinięte trójkątne wydłużone płaty skórne wokół nozdrzy. Oczy stosunkowo duże, z fałdami półksiężycowatymi spojówek (ochraniające migotkę). Otwór gębowy szeroki, mocno wygięty. W szczęce znajduje się 14–16 rzędów szerokich trójkątnych zębów o ostrych lekko piłkowanych krawędziach i szerszej masywnej podstawie. Ich wewnętrzna powierzchnia jest guzkowata. Pierwsze rzędy zębów z przodu szczęki są uniesione, a każde kolejne pochylone pod coraz większym kątem. W dolnej szczęce mieści się 14–15 rzędów ostrych, wąskich, haczykowatych zębów o ostrych krawędziach i wąskiej szerokiej podstawie. Po obu bokach głowy posiada pięć w miarę równych szczelin skrzelowych.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Carcharhinus altimus · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.