wygrania procesu z Węgrami w sporze o Morskie Oko (ciekawostką przy tym jest fakt, że obaj mieli urodziny tego samego dnia i miesiąca (23 stycznia), a Mniszek-Tchorznicki był starszy od Balzera o osiem lat). Po nabyciu dóbr w Pisarowcach przystąpił do sanockiego oddziału Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego i 29 listopada 1902 w Sanoku uczestniczył w posiedzeniu tych struktur i tego samego dnia wręczono mu dyplom honorowego obywatelstwa miasta. Ponadto 27 października 1902 Wydział lwowski Towarzystwa Prawniczego wręczył Tchorznickiemu dyplom honorowy.
Posiadłości i działalność społeczna Aleksander Mniszek-Tchorznicki był właścicielem wielu terenów w Sanoku i okolicach, które odziedziczył po Józefie Rylskiej, zmarłej w 1907. Były to: obszar wójtostwa sanockiego (obecnie dzielnica Wójtostwo, posiadał tam browar i spichlerz), Posada Sanocka (obecnie dzielnica Zatorze), Stróże Małe, Stróże Wielkie, Dąbrówka Polska, Dąbrówka Ruska (obie obecnie w ramach dzielnicy Sanoka, Dąbrówki), Sanoczek, PisarowceAlojzy Zielecki, Życie gospodarcze, s. 405, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995.