Wieża jest strukturą obronną na planie kwadratu, dzieloną wewnętrznie na pięć poziomów. Pochodzi z końca IX w., z czasów panowania pierwszego władcy z dynastii Banu Tujib, Muhammada Alanqura. Zewnętrzne mury nie odzwierciedlają podziału na pięć wewnętrznych pięter. Wnętrze pierwszego poziomu zachowuje strukturę z IX w. z dwiema nawami dzielonymi łukami podkowiastymi. Pomieszczenie mogło służyć jako łaźnie. Drugi poziom powtarza układ pierwszego, a dodatkowo zawiera pozostałości murów mauretańskich z XI w. Na trzecim piętrze, również pochodzącym z XI w., na suficie zachowały się motywy geometryczne z domalowanymi w XIV w. imionami Eneasza, Amora i Wenus. Pozostałe dwa piętra zostały zbudowane za czasów Piotra IV Ceremonialnego (XIV w.), łącząc wieżę z pałacem mudéjar. Ich konstrukcja jest już chrześcijańska: łuki podkowiaste zastąpione są przez ostrołuki, a sklepienia płaskimi sufitami.