Historia XIII-XV w. Początki poznańskiej rady miejskiej są dość mgliste. Przywilej lokacyjny Poznania z 1253 r. nie wspomina wprost o radzie, jednak przypuszczalnie mogła ona już wtedy istnieć jako grupa najaktywniejszych kupców działających na terenie miasta. Po raz pierwszy członkowie poznańskiej rady w liczbie pięciu zostali wspomniani w 1280 r. W późniejszym okresie było ich przeważnie pięciu lub sześciu, jednak już w XV w. regułą był ośmioosobowy skład rady. Na czele rady stał burmistrz, wymieniony w źródłach po raz pierwszy w 1310 r. („magister civium”), zaś od 1343 r. notowany jako „proconsul”. Kadencja rady trwała rok; wyboru dokonywano zazwyczaj pod koniec września, na św. Michała lub św. Mateusza. Od ok. 1300 r. rada obradowała w nowo wybudowanym ratuszu, zwanym w źródłach „domus consulum”. W początkowym okresie rada była wybierana przez mieszczan;