3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 226. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W lipcu 1922 został zatwierdzony na stanowisku pełniącego obowiązki komendanta kadry batalionu zapasowego 1 pułku piechoty Legionów w Jabłonnie. 31 marca 1924 awansował na majora ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 i 87. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W listopadzie 1924 został przydzielony Dowództwa Okręgu Korpusu Nr III w Grodnie do macierzystego 1 pp Leg. w Wilnie. Następnie został dowódcą I batalionu 1 pp Leg. w Wilnie. W styczniu 1926 został przesunięty na stanowisko kwatermistrza. W grudniu 1927 został przeniesiony na stanowisko komendanta Kwatery Głównej Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. W marcu 1929 został przeniesiony do 36 pułku piechoty Legii Akademickiej w Warszawie, na stanowisko zastępcy dowódcy pułku, którym był wówczas płk dypl. piech. Juliusz Ulrych. W grudniu 1929 został przeniesiony do 4 Okręgowego Urzędu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego w Łodzi na stanowisko kierownika. Z dniem 1 lutego 1932 został przeniesiony do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr IV w Łodzi na okres pięciu i pół miesiąca. W czerwcu 1932 został przydzielony do składu osobowego I wiceministra spraw wojskowych na stanowisko oficera sztabowego do zleceń.