W marcu 1939 był delegatem Ministra Spraw Wojskowych do Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego.
We wrześniu 1939 pełnił funkcję zastępcy szefa eksploatacji, ppłk dypl. Władysława Winiarskiego w Sztabie Obrony Warszawy. Po kapitulacji trafił do oflagu w Eichstätt, a następnie – Oflagu VII A Murnau.
1 września 1945 powrócił do kraju i od razu zgłosił się do służby wojskowej. 23 stycznia 1946 szef Departamentu Personalnego WP odmówił przyjęcia majora Ulatowskiego do wojska ze względu na brak etatów. Od 12 września 1945 do 30 listopada 1947 był zarejestrowany w RKU Warszawa-Praga i urlopowany do czasu powołania do czynnej służby wojskowej. Dnia 1 grudnia 1947 przeniesiony został przez RKU Warszawa-Praga i ostatecznie zwolniony z czynnej służby wojskowej. Rozpoczął pracę w spółdzielczości mleczarskiej, dużo czasu poświęcając pracy społecznej w Kółkach Rolniczych. Pracował w Spółdzielni Mleczarsko-Jajczarskiej w Jabłonnie k. Warszawy (1948–1950), a następnie w Miejskim Zakładzie Mleczarskim w Warszawie. Do 1959 udzielał się społecznie także w Gimnazjum im. A. Mickiewicza w Warszawie jako członek komitetu rodzicielskiego. Zmarł 10 listopada 1973 w Jabłonnie k. Warszawy. Spoczywa obok żony na miejscowym cmentarzu parafialnym.