W traktacie Berachot IV, 8 w wersji Talmudu jerozolimskiego czytamy też: „Włączono [błogosławieństwo] Minim i grzeszników w [błogosławieństwo] o Tym, który ujarzmia zuchwałych”. Niektórzy uczeni wysuwają wniosek, że pierwotne błogosławieństwo było skierowane przeciwko „odstępcom” oraz „zuchwałym”, a dopiero później, prawdopodobnie w drugiej połowie II wieku, dołączono fragmenty odnoszące się do Nocrim oraz MinimM.S. Wróbel, op. cit., s. 149, 150..
Pierwowzór Birkat ha-Minim W Misznie Berachot IV, 4 zawarto najstarszą wzmiankę, w której można dostrzec echa Birkat ha-Minim.
Podobieństwa do treści modlitwy można znaleźć również w Mądrości Syracha 36,1-17, zwłaszcza we fragmencie:
w 2 Księdze Machabejskiej 1, 24-29:
oraz w apokryficznych Psalmach Salomona 4, 6-7:
Zobacz też Samarytanie Jezus w judaizmie
Przypisy
Bibliografia U. Ehrlich, BIRKAT HA-MINIM [w:] Encyclopaedia Judaica pod red. M. Berenbaum; F. Skolnik, Detroit: Macmillan Reference USA, 2007, Vol. 3, ss. 711. U. Ehrlich, R. Langer, „The Earliest Texts of the Birkat Haminim” [w:] Hebrew Union College Annual Vol. 76, (2005), ss. 63-112. R. Langer, Cursing the Christians?