Sprawa jednak została rozstrzygnięta polubownie.

Po śmierci Hipacego Pocieja (18 lipca 1613), Pleteniecki przy wsparciu przez Kozaków Piotra Sahajdacznego odebrał majątek ławry, zajęty przez unitów na mocy dekretu króla Zygmunta III jeszcze za życia poprzednika Pocieja – Michała Rahozy. Następca Pocieja – metropolita Józef Welamin Rutski złożył przeciw Pletenieckiemu pozew w sądzie i proces wygrał, jednak archimandryta ławrski nie oddał zagarniętych majętności. Woźnemu województwa kijowskiego Pleteniecki wyjaśnił, że zmarły Rahoza pozostawił znaczne długi względem ławry, dlatego zajął nieruchomości na pokrycie tych długów, a w razie potrzeby gotowy jest dochodzić swoich praw zbrojnie.

Wreszcie Rutski odstąpił roszczeń do ww. majątku w zamian za odszkodowanie, a w 1616 r. król Zygmunt III ostatecznie potwierdził prawa do niego ławry Kijowsko-Peczerskiej.