Z drugiej strony, sprzężenie pion-nukleon jest fenomenologicznie stałe w opisywaniu rozpraszania stanów granicznych kwarków i gluonów.
Oddziaływania słabe są oddziaływaniami typu przepływ-przepływ, ponieważ pochodzą z nieabelowej teorii cechowania. Relacja Goldbergera-Treimana sugeruje, że piony z jakiegoś powodu oddziałują tak, jakby były powiązane z tym samym przepływem symetrii.
PCAC Fenomen prowadzący do relacji Goldbergera-Treimana nazywany jest hipotezą „częściowo zachowanego wektora prądu” (ang. Partially Conserved Axial Current – PCAC). „Częściowo zachowany” to archaiczne określenie na „spontanicznie złamany”, a „prąd osiowy” nazywany jest teraz prądem chiralno-symetrycznym.
Idea polega na tym, że prąd symetrii, odpowiedzialny za rotacje osiowe pól fundamentalnych, nie zachowuje próżni. Oznacza to, że prąd J przyłożony do próżni wytwarza cząstki. Cząstki te muszą być skalarami, inaczej próżnia nie będzie niezmiennikiem Lorentza. Porównując indeksy, element macierzowy wynosi:
gdzie jest momentem unoszonym przez utworzony pion.