Bohdan Tadeusz Lewicki (ur. 17 października 1921 w Sołotwinie, zm. 9 października 2012 w Warszawie) – polski inżynier budownictwa, profesor zwyczajny, doktor honoris causa multi, związany z Instytutem Techniki Budowlanej w Warszawie

Życiorys Jego ojciec, Roman Lewicki, był leśnikiem. Matka Irena pochodziła z czeskiej rodziny Anderków wywodzących się z Ostrawy. Młodość spędził w Bydgoszczy, gdzie jego ojciec pełnił funkcję nadleśniczego. Tam też ukończył Państwowe Gimnazjum Klasyczne (obecnie I LO im. Cypriana Kamila Norwida) i zdał maturę. Podjęcie studiów uniemożliwił mu wybuch II wojny światowej. Podczas wojny pracował m.in. jako placowy w tartaku w Jędrzejowie. W 1943 r. udało mu dostać się na studia w Państwowej Wyższej Szkole Technicznej, otwartej w 1942 r. w Warszawie za zgodą niemieckich władz okupacyjnych, na której wykładało wielu przedwojennych profesorów Politechniki Warszawskiej.

W 1946 r. ukończył studia na reaktywowanym Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej. Pracował na stołecznych budowach, między innymi przy wznoszeniu gmachu Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego. Podczas tej budowy, wraz z jej kierownikiem K. Nowakowskim, wymyślił zasypowe pustaki z jednofrakcyjnego gruzobetonu (wytwarzanego z gruz zburzonej Warszawy).