W 1948 r. podjął pracę projektową w Zjednoczonych Pracowniach Architektonicznych, przekształconych później w Miastoprojekt - Specjalistyczne PPBM. Pracował również w Biurze Projektów Służby Zdrowia. Wraz z Arturem Kacnerem projektował budynki mieszkalne, biurowe, szkolne i szpitalne - między innymi Szpital Bielański w Warszawie, budynki szpitalne przy ul. Oczki oraz przy ul. Madalińskiego w Warszawie. Brał udział również w projektowaniu budynków w innych miastach (m.in. w Białymstoku i w Lublinie). Łączna kubatura zaprojektowanych przez niego w tym okresie obiektów wynosi około 2 mln m³.
Przez wiele lat pracował dla ONZ jako ekspert Programu Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju (UNDP). Brał udział w organizacji Instytutu Badawczego Budownictwa w Madrasie w Indiach. Jako konsultant pracował między innymi w Iraku, w Algierii, Argentynie i na Jamajce. W krajach tych organizował kursy nowoczesnego budownictwa, współdziałał w pracach lokalnych ośrodków badawczych i normalizacji krajowej.