Nominację wręczył mu w Belwederze 11 października 1978 przewodniczący Rady Państwa prof. Henryk Jabłoński. Od 1986 był zastępcą Głównego Inspektora Techniki - szefem Wojskowych Przedsiębiorstw Remontowo-Produkcyjnych. W latach 1986–1989 zastępca szefa Komitetu Technicznego Zjednoczonych Sił Zbrojnych Państw-Stron Układu Warszawskiego w Moskwie.
15 grudnia 1989 pożegnany przez ministra obrony narodowej gen. armii Floriana Siwickiego w związku z zakończeniem zawodowej służby wojskowej i z dniem 17 lipca 1990 przeniesiony w stan spoczynku.
Pochowany na wojskowych Powązkach (kwatera C4-1-1).
Życie prywatne Syn Mariana i Wiktorii z Wiernikowskich. Żonaty z Izabelą (1928-1988), a następnie z Ireną, dwoje dzieci.
Odznaczenia i nagrody Order Sztandaru Pracy I klasy (1984) Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1973) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1969) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1964) Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal Za zasługi dla obronności kraju Srebrny Medal Za zasługi dla obronności kraju Brązowy Medal Za zasługi dla obronności kraju Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury”