Działalność po upadku powstania W roku 1864 Włodzimierz Milowicz przebywał w Paryżu, uczestnicząc w politycznej działalności Adama Sapiehy – ówczesnego Komisarza Rządu Narodowego na Francję i Anglię (pełniąc jedną z misji w Kolonii został na krótko aresztowany). Zaangażował się w działalność Zjednoczenia Emigracji Polskiej i innych stowarzyszeń emigrantów oraz spisywał wspomnienia powstańcze – dzieje „czerwonej” konspiracji do chwili wybuchu powstania (opublikowane w roku 1894 we Lwowie w pracy „Wydawnictwa materiałów do historii powstania 1863–1864”). Od roku 1867 współpracował z paryską Agencją Havasa, tłumacząc rosyjskie i polskie materiały prasowe. W następnych latach (1867–1870) współpracował – w Wiedniu i Stambule – z Tadeuszem Oksza Orzechowskim, kierującym w Turcji wywiadowczym Polskim Biurem Politycznym (1867–1871) oraz z Correspondance du Nord-Est i prasową agencją Hôtel Lambert. Po wojnie francusko-pruskiej (1870–1871), w czasie której pełnił misje związane z działalnością Władysława Czartoryskiego, pracował (do roku 1874) w wiedeńskiej agencji telegraficznej, a w latach 1874–1882 we Lwowie, gdzie m.in. przez rok redagował dziennik Ojczyzna (wspólnie z Władysławem Gołemberskim).