Jako specjalista w dziedzinie prawa ochrony środowiska uważa, że współcześnie gałąź ta wymaga dokładnej analizy problemów związanych z tradycyjną regulacją prawną i że potrzebne jest nowe podejście regulacyjne. Jego głównym zainteresowaniem badawczym w tym zakresie jest współzależności między podmiotami rządowymi i prywatnymi („kooperatywne prawo administracyjne”, Kooperationsverwaltungsrecht), w szczególności pytanie, jakie prawo jest potrzebne, gdy państwo w dużej mierze przerzuca swoje obowiązki publiczne na sektor prywatny, pozostając jednakże odpowiedzialne za wypełnienie zadań. Próbując opisać tę dynamikę, ukuł termin „regulowanej samoregulacji” (regulierte Selbstregulierung).
W 1990 roku zainicjował dyskusję między akademikami i praktykami nad potrzebą i możliwością reformy niemieckiego prawa administracyjnego. Dyskusja zaowocowała dziesięciotomowym wydawnictwem zatytułowanym Schriften zur Reform des Verwaltungsrechts (Pisma o reformie prawa administracyjnego).