Pośród licznych prac mających walor twórczych opracowań kryminologicznych na uwagę zasługuje zwłaszcza pozycja Główne kierunki rozwoju myśli kryminologicznej. Jest ona cennym opracowaniem, albowiem na tle rozwoju doktryny prawa karnego ukazuje kształtowanie się głównych nurtów myśli kryminologicznej.
Profesor Gutekunst związany był dydaktycznie z dyscyplinami, wokół których skupione były jego zainteresowania naukowe. Wykładał prawo karne, kryminalistykę i kryminologię na Uniwersytecie Wrocławskim, a także – na zasadzie zajęć zleconych – kryminalistykę na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. W ramach zaś wymiany naukowej miał wykłady na uniwersytetach w Sarajewie, Lublanie, Pradze, Bratysławie i Brnie.
Wielkim uznaniem cieszyły się jego seminaria magisterskie i doktoranckie. Był promotorem siedmiu przewodów, recenzentem 25 rozpraw doktorskich, wychował około 300 magistrantów i 40 dyplomantów Zawodowego Studium Administracyjnego. Oceniał dorobek naukowy i rozprawy habilitacyjne czterech osób, wydał opinie w sześciu przewodach o nadanie tytułu profesora nadzwyczajnego oraz w jednym przewodzie zmierzającym do nadania tytułu profesora zwyczajnego.