Powołując się na Konstytucję z 1921 roku stwierdzał on, że: Uczniowie, których rodzice (prawni opiekunowie) zadeklarują, iż nie życzą sobie, by dzieci ich pobierały naukę religii, ponieważ nie odpowiada to ich przekonaniom religijnym, są od nauki tego przedmiotu zwolnieni. Uczniom tym nie wystawia się w księdze ocen z religii. Od 1949 władze zaczęły systemowo usuwać religię ze szkół, co usankcjonowano w 1956 roku odpowiednimi przepisami zezwalającymi szkołom na nieprowadzenie lekcji religii (wciąż nie zakazując). W 1961 Sejm uchwalił ustawę o rozwoju systemu oświaty i wychowaniaUstawa z dnia 15 lipca 1961 r. o rozwoju systemu oświaty i wychowania ()., definitywnie usuwającą lekcje religii ze szkół. Od tej pory lekcje religii były prowadzone przez księży i katechetów przy parafiach. W 1972 roku religia wykładana była w około 18 tysiącach parafialnych punktów katechetycznych, rejestrowanych i nadzorowanych do 1981 roku przez państwowe władze oświatowe.
III RP (1989–obecnie) Po 1989 roku religię do szkół ponownie wprowadzono na mocy instrukcji Ministra Edukacji Narodowej z 30.08.1990 r.Piotr Ratajczak, Wprowadzenie religii do szkół.
Obecnie prawo organizacji zajęć katechetycznych w placówkach szkolnych gwarantowane jest przepisem art. 53 ust. 4 Konstytucji: