Miano organizować opór, aby ewakuować Kraków i wykrwawiać nieprzyjaciela, aby zyskać czas do przeciwuderzenia. Podano też dane o sąsiadach Armii „Kraków”. Jednostki otrzymały ten rozkaz 4 września o 8.30.
Odwrót grup „Boruta” i „Jagmin” odbywał się bez przeszkód. Niemcy obawiali się przeciwuderzenia i trzymali w odwodzie 15 KA do ewentualnego wsparcia 10 Armii. 7 DP była rozbita 3 września w lasach pod Janowem. Krakowska BKaw była atakowana przez 1 DLek. Dowódca Grupy „Jagmin” zdecydował się uderzyć na północ, sądząc, że Niemcy próbują otoczyć Armię „Łódź”. 10 DKZmot, po walkach pod Jordanowem 4 września zadała duże straty 22 KA w rejonie Kasiny Wielkiej i Mszany Dolnej.
Zajęcie Śląska przez Niemców 5 września o świcie 10 psk atakowały oddziały 2 DPanc i 3 DGór, oddano Myślenice, gdzie oddziały trzech niemieckich dywizji atakowały 12 pp. Pękła obrona podtatrzańskiego skrzydła obsadzona przez 10BKZmot i 1 Bgór. Niemcy pchali swoje oddziały na Tarnów, gdzie znajdowały się tyły Armii „Kraków” i Armii „Karpaty”. Armia ta miała nie tylko zabezpieczać skrzydło Armii „Kraków”, ale też przejąć obronę na Dunajcu i osłaniać przejścia przez Wisłę od Dunajca do Sandomierza. Dywizje 22 KA parły na Tarnów, by opanować przeprawy na Dunajcu i Białej. 24 DP obejmująca obronę Dunajca była niekompletna (bez artylerii), 11 DP wyładowywała transporty w Rzeszowie.