Nowy kraj reprezentował już na Mistrzostwach Świata 1997, kiedy Norwegowie uplasowali się na 7. miejscu. Pierwszy sukces zespołu ze Stabekk miał miejsce na zawodach Mistrzostw Świata 2001, kiedy to zdobył brązowy medal wygrywając mały finał z Kanadyjczykami (Randy Ferbey). Pod koniec roku zespół Trulsena uplasował się tuż za podium ME. Zespół ten był reprezentacją Norwegii na Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2002. Norwegowie w fazie grupowej wygrali siedem z dziewięciu meczów, awansowali do rundy play-off z drugiego miejsca. W półfinale wynikiem 7:6 okazali się być lepsi od Szwajcarów (Andreas Schwaller). Mecz o złoty medal przeciwko Kanadzie (Kevina Martina) był bardzo wyrównany, w 9. endzie Europejczycy wyrównali do stanu po 5. W ostatnim przeciwnicy mieli przywilej ostatniego kamienia, kończący kamień Martin wypuścił z taką siłą, że przekroczył tee-line. W tym momencie Vågberg mógł go wyszczotkować, w ten sposób zatrzymał się dalej niż najlepszy norweski kamień. 10. end Norwegowie przejęli za jeden punkt, zdobyli tytuły mistrzów olimpijskich wynikiem 6:5.