Tuż po turnieju w Salt Lake City odbyły się Mistrzostwa Świata 2002, w finale Kanada zrewanżowała się Norwegii za olimpijski triumf. Randy Ferbey wygrał wynikiem 10:5. Rok później drużyna zdobyła brązowe medale, w meczu o 3. miejsce pokonała Finów (Markku Uusipaavalniemi) 9:7. Z medalem z tego samego kruszcu ekipa ze Stabekk wróciła z Mistrzostw Europy 2004, kiedy pokonała w ostatnim spotkaniu Szkotów (David Murdoch).
Kolejny sezon olimpijski drużyna Vågberga zaczęła od dobrych występów w zawodach cyklu World Curling Tour. W grudniowych Mistrzostwach Europy 2005 Norwegowie dotarli do finału i zdobyli złote medale pokonując 9:4 Szwedów (Peja Lindholm). Po takich wynikach zespół był wysoko notowany przed Zimowymi Igrzyskami Olimpijskimi 2006, na których bronił tytułu mistrzowskiego. W Turynie reprezentanci Norwegii uplasowali się na 5. miejscu, w Round Robin wygrali 5 meczów, przegrali natomiast 4 (wszystkie z drużynami, które zakwalifikowały się do fazy finałowej).
Po turnieju olimpijskim w Turynie Vågberg wraz z kolegami z drużyny postanowił zakończyć karierę sportową.