Tło historyczne konfliktów w Mjanmie Birma uzyskała niepodległość od Wielkiej Brytanii w 1948. Młode państwo stało się federacją zamieszkaną przez ponad 130 narodów i grup etnicznych. Niemal natychmiast po tym zbrojne powstanie przeciwko rządowi wzniecili komuniści. W 1949 Zjednoczona Unia Karenu rozpoczęła separatystyczną walkę o autonomię Karenu. Sytuacja w Birmie pogorszyła się, kiedy buddyzm został oficjalną religią państwową. Wówczas swoich praw zaczęli domagać się muzułmanie z grupy etnicznej Rohingja. Bunt okazali również chrześcijanie z separatystycznych stanów: Karen, Czin i Kaczin. Różnorodne grupy etniczne nie akceptowały szerokiej federacji narodów, którą okazała się Birma po proklamowaniu niepodległości. Ponadto do kryzysów dochodziło także na szczytach władz, w wyniku czego w latach 1958–1960 Birmą tymczasowo rządziła wojskowa antyfaszystowska Liga Wolnych Ludzi.