Zbrodnia w Płauczy Wielkiej – zbrodnia dokonana przez nacjonalistów ukraińskich w marcu 1944 roku na polskich i ukraińskich mieszkańcach wsi Płaucza Wielka, położonej w powiecie brzeżańskim województwa tarnopolskiego, podczas niemieckiej okupacji tych ziem.
Przebieg napadu thumb|left|Tablica Pomnika ofiar zbrodni dokonanej na obywatelach polskich przez OUN-UPA wymieniająca Płauczę Wielką Według wspomnień zgromadzonych przez Stowarzyszenie Upamiętnienia Ofiar Zbrodni Ukraińskich Nacjonalistów, w nocy z 30 na 31 marca 1944 roku około godziny 23 (według ustaleń śledztwa IPN – 28 marca 1944ANEKS do Informacji o działalności Instytutu Pamięci Narodowej–Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu) na Płauczę Wielką, wieś w większości zamieszkaną przez Ukraińców, w której żyło także około 200 Polaków, napadł oddział UPA. Wśród napastników rozpoznano kilku miejscowych Ukraińców. Napastnicy mordowali Polaków za pomocą siekier, młotów i bagnetów, do uciekających strzelano. Sprawcy dokonali także masowego rabunku mienia, po czym spalili polskie domostwa. Napad trwał około czterech godzin.