Ostatnie lata Prośba hierarchy została zaakceptowana w 1861. W październiku tego samego roku biskup Ignacy dotarł do Monasteru Nikoło-Babajewskiego, gdzie miał odtąd zamieszkiwać. Odtąd zajmował się głównie redagowaniem własnych tekstów teologiczno-ascetycznych, poprawą napisanych wcześniej dzieł z tej dziedziny, wiele godzin spędzał na modlitwie. Sukcesywnie przygotowywał do publikacji kolejne tomy opracowanych komentarzy patrystycznych. Coraz bardziej schorowany, zmarł 30 kwietnia 1867 wskutek wylewu krwi do mózgu, w swojej celi. Został pochowany na terenie monasteru.
Kult Ignacy (Brianczaninow) został kanonizowany w czasie soboru Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego w 1988, zwołanym dla uczczenia tysiąclecia chrztu Rusi.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1807 Kategoria:Zmarli w 1867 Kategoria:Biskupi stawropolscy Kategoria:Rosyjscy teolodzy prawosławni Kategoria:Rosyjscy święci prawosławni Kategoria:Zakonnicy Nadmorskiej Pustelni Trójcy Świętej i św. Sergiusza z Radoneża Kategoria:Zakonnicy monasteru św. Mikołaja na Ugrieszy