Stanisław Łucki (ur. 3 maja 1917 w Kutach, zm. 28 stycznia 2013 w Paryżu) – prawnik, polityk narodowy, żołnierz w II wojnie światowej, działacz polonijny we Francji związany ze Stronnictwem Narodowym.
Życiorys Od 1935 studiował prawo na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, gdzie po raz pierwszy zaangażował się w działalność polityczną Stronnictwa Narodowego, należał do akademickiej korporacji K! Znicz. Dwukrotnie aresztowany i relegowany z uczelni.
Po wybuchu II wojny światowej przedostał się do Francji, gdzie w obozie wojskowym w Coëtquidan zaciągnął się do powstającej Armii Polskiej. Brał udział w bitwie o Narwik. Jego oddział został ewakuowany do Bretanii, gdzie uległ rozproszeniu. Łucki przedostał się na południe Francji, zaangażował się w działalność powstających kół SN, kierownik domu studenckiego PCK. Pod pseudonimem „Arab” działał w polsko-francuskim ruchu oporu w Ekspozyturze France „F II” potocznie nazywaną „Siecią F 2”, która podlegała Oddziałowi II Sztabu Naczelnego Wodza Wojska Polskiego w Londynie. Był jednym z organizatorów sieci w Lyonie i w Paryżu, gdzie doczekał końca niemieckiej okupacji.