Wcielony do Wojska Polskiego w Wielkiej Brytanii, dokończył studia prawnicze na Polskim Wydziale Prawa na Oksfordzie. Został wyznaczony na likwidatora Ekspozytury „F II”. Pracował w Delegaturze Ministerstwa Spraw Wewnętrznych jako attaché konsularny w Paryżu przy ambasadorze Kajetanie Morawskim, gdzie pełnił funkcję zastępcy kierownika. Został zdemobilizowany 22 kwietnia 1948 w Calais i osiedlił się we Francji.
Pracował na stanowiskach administracyjnych w kopalni w Casablance, w zakładach samochodowych Panhard et Levassor, w Les Exploitations Electriques et Industrielles oraz w Régie autonome des transports parisiens. W maju 1983 r. przeszedł na emeryturę. Przez cały swój pobyt na emigracji Stanisław Łucki był zaangażowany w życie Polonii we Francji. Działał w organizacjach politycznych i społecznych: w SN, Przedstawicielstwie Rady Politycznej (zamieszany w Aferę Bergu), Tymczasowej Radzie Jedności Narodowej, Stowarzyszeniu Polskich Kombatantów, Amicale du Réseau F 2, Towarzystwie Historyczno-Literackim i Bibliotece Polskiej w Paryżu, Towarzystwie Opieki nad Grobami Historycznymi, Polskiej Misji Katolickiej itp. Autor wspomnień „Z Kut do Paryża” oraz „Sieć F 2”, oraz kilku opracowań i artykułów historycznych, dot. działalności Ekspozytury „F II”, wyprawy pod Narwik, czy wspominających zmarłych działaczy polonijnych.