W czerwcu 1947 udało mu się przy współudziale byłych więźniów Maksa Hoeniga i Dawida Manucewicza doprowadzić do uwięzienia i przekazania Polsce Hauptscharführera Johanna Raucha, który został skazany w Krakowie 24 czerwca 1949 na karę śmierci. Zeznawał też na procesie zbrodniarzy hitlerowskich w Norymberdze. W 1949 uzyskał w Monachium dyplom doktorski w dziedzinie nauk inżynierskich i wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Do roku 1953 był asystentem na uniwersytecie nowojorskim, później pracował w firmach prywatnych. Do swojego nazwiska dodał człon „Wells”. 1 i 2 maja 1961 zeznawał w Jerozolimie w procesie Adolfa Eichmanna. Raz złożył też wizytę we Lwowie wskazując wtedy miejsce wygrzebywania zwłok profesorów.
Mieszkał w Closter.
Przypisy
Bibliografia Leon Weliczker: Brygada śmierci (Sonderkommando 1005). Pamiętnik, Lublin: Ośrodek „Brama Grodzka – Teatr NN”, 2012,
Kategoria:Amerykańscy inżynierowie Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem Kategoria:Urodzeni w 1925 Kategoria:Więźniowie obozu janowskiego Kategoria:Zmarli w 2009 Kategoria:Polscy Żydzi ocalali z Zagłady