Twórczość literacka Jako literat, Geo Szkurupij zadebiutował w 1920 roku prozatorskim utworem My, opublikowanym w almanachu Grono. W rok później w almanachu Wyr rewolucji ukazują się jego wiersze. Pierwsze utwory siedemnastoletniego wówczas Szkurupija cechowały bogata obrazowość, katastrofizm, erotyzm, brutalna leksykaZob. A. Biła, Futuryzm, Kyjiw 2010, s. 140–141.. Już na pierwszym etapie twórczości dostrzec można zamiłowanie do eksperymentatorstwa i poszukiwań nowego języka dla literatury.
Przełom w kierunku futuryzmu nastąpił w drugiej połowie 1921 roku – świadczą o tym choćby publikowane w panfuturystycznym czasopiśmie Semafor w majbutnie. W tym samym roku, zafascynowany futurystycznymi hasłami rewolucyjnego i radykalnego odnowienia sztuki sam występuje z licznymi pracami teoretycznymi i wyrasta na jednego z czołowych, tuż obok Mychajła Semenki przedstawicieli ukraińskiego futuryzmu, czyli quero-futuryzmu. Jest współzałożycielem futurystycznego ugrupowania literackiego Aspanfut (Asicjajcja Panfuturystów, Kijów 1921–1924) i współredaktorem kilku almanachów. W 1930 roku stanął na czele kijowskiej filii Nowej heneracji i redaktorem jej drukowanego organu Awanhard (wyszły tylko dwa numery), w którym opublikowano wtedy m.in. scenariusz do filmu Ziemia O. Dowżenki, wiersze P. Melnyka, teoretyczne artykuły K.