Malewicza, Należał również do szeregu ugrupowań literacko-artystycznych, m.in. Komunkult (Kijów-Charków 1924–1925), WAPLITE (Charków, 1926–1927).
W pierwszych zbiorkach poezji Psychotezy (1922) i Baraban (1923) futurystyczne postulaty realizowane są głównie poprzez eksperymenty językowe i graficzne. Tuż obok mechanizacji i urbanizacji istotne dla Szkurupija są problemy polityczne i społeczne, poeta często odwołuje się do tematu rewolucji.
Mimo sukcesów, jakie niewątpliwie odnosił Szkurupij w kręgu futurystów, jego fascynacja tym kierunkiem szybko minęła. Zbiór z 1925 roku Żaryny sliw przynosi zdecydowaną przewagę poetyki neoromantycznej, sprzecznej, pełnej liryzmu i sarkazmu jednocześnie. Pośród innych zbiorów wierszy wyróżnić można Morze (1927) i Dla druziw-poetwo – suczasnykiw wicznosti (1929),
1925 rok przynosi także rozwinięcie działalności prozatorskiej. Wychodzi zbiór trzymających w napięciu opowiadań „Peremożec’ drakona”, które zostały pozytywnie przyjęte przez krytykę. Pośród innych utworów prozatorskich wymienić możnazbiory opowiadań: Przygody maszynisty Chorna (1925) Mongolski opowidannia (1930) i powieści: Dweri w deń (1929) Żanna – Balationerka (1930) Mis Adriena (1934).