Posłusznik nie ma prawa sam dokonać wyboru nowego imienia.
W ostatniej części obrzędu mnich otrzymuje pozostałe elementy stroju zakonnego, które nie zostały mu wręczone w czasie postrzyżyn riasofornych: podriasnik, paraman, skórzany pas, mantię, czarny kłobuk i czotki. Na koniec otrzymuje krzyż i charakterystycznie wygiętą świecę, symbolizującą zmianę, jaka dokonała się w jego życiu. Po postrzyżynach mnich pozostaje przez kilka dni w świątyni, nie wykonuje w monasterze żadnych prac, a jedynie uczestniczy w nabożeństwach i modli się indywidualnie, czyta Ewangelie i psalmyHilarion (Alfiejew), Misterium wiary. Wprowadzenie do prawosławnej teologii dogmatycznej, Warszawska Metropolia Prawosławna, Warszawa 2009, , s.198.
Postrzyżyny wielkiej schimy Mnich małej schimy, który pragnie całkowicie odłączyć się od świata i poświęcić wszystkie swoje działania jedynie Bogu, może przyjąć postrzyżyny wielkiej schimy. Rytuał ten powtarza zasadnicze elementy postrzyżyn małej schimy, jest jednak odprawiany z większym jeszcze dostojeństwem i surowością. Ceremonia ta odbywa się w czasie Świętej Liturgii, po Małym Wejściu, po którym śpiewane są troparion dnia oraz szczególne, związane z odbywającą się uroczystością tropariony i antyfony pokutne. Wielki schimnik otrzymuje również nowe szaty – anaław, wielki paraman i czarny kukol.
Przypisy
Kategoria:Liturgia prawosławna Kategoria:Monastycyzm prawosławny