W nowszych publikacjach zakwestionowano nie tylko związek Madonny Kłodzkiej z retabulum opisanym przez Balbina, ale także jako element ołtarza głównego na rzecz innych wersji, m.in. przypuszczano, że dzieło było autonomicznym obrazem o charakterze wotywnym co poświadcza wymowny gest Arnoszta z Pardubic, który intensywnie propagował kult maryjny. Wykształcony na uniwersytecie w Padwie i w Bolonii (prawo i teologia) biskup, a następnie od 1344 roku pierwszy arcybiskup praski, silnie związany z dworem cesarza Karola IV, fundatora nowej świątyni arcybiskupstwa praskiego – katedry Świętego Wita. Wcześniej diecezja praska podlegała arcybiskupstwu mogunckiemu, którego hierarchowie byli jednocześnie prymasami i elektorami Rzeszy. Arnoszt z Pardubic był mocno związany ze śląskim Kłodzkiem, tu spędził swoją młodość, prowadził intensywną działalność fundacyjną wznosząc klasztor Augustianów, gdzie prawdopodobnie miał ofiarować obraz z Madonną, natomiast dla pobliskiego kościoła farnego ufundował figurę Madonny z Dzieciątkiem, a ponadto po śmierci został tam pochowany. Występujące w Madonnie Kłodzkiej i wielu innych czeskich malowidłach wpływy włoskie, mają związek z Arnosztem, który miał z Bolonii do Czech sprowadzić nieznany obraz Madonny z Dzieciątkiem.