W 1928 r. nastąpiło odejście od NEP, w rolnictwie władze komunistyczne zaczęły forsować kolektywizację. Chłopi-właściciele gospodarstw rolnych nie byli zainteresowani wyzbywaniem się ziemi i wstępowaniem do kołchozów, mimo uporczywej akcji propagandowej ze strony państwa. Władze sowieckie zdały sobie sprawę, że jedynie terrorem można zmusić chłopów do wstępowania do kołchozów. 21 stycznia 1930 w gazecie „Krasnaja Zwiezda” ukazał się artykuł Stalina, określający cele polityki państwa sowieckiego wobec wsi:

„Dla wyparcia kułactwa jako klasy nie wystarcza jego ograniczanie czy wypieranie poszczególnych grup. Dla wyparcia kułactwa jako klasy trzeba w otwartym boju przełamać opór tej klasy i pozbawić ją produkcyjnych podstaw egzystencji i rozwoju (swobodne władanie ziemią, narzędzia produkcji, dzierżawa, prawo do najmowania pracowników itd.).

To jest powrót do polityki likwidacji kułactwa jako klasy. Bez niego dyskusja o wypieraniu kułactwa jako klasy to jedynie czcza gadanina, korzystna tylko dla prawicowych odchyleńców.