Bez niego nie do pomyślenia jest jakakolwiek poważna, a tym bardziej przyśpieszona, kolektywizacja wsi”.
30 stycznia 1930 biuro polityczne KC WKP(b) przyjęło uchwałę „O metodach likwidacji gospodarstw kułackich w rejonach przyśpieszonej kolektywizacji”, która przekładała tezy artykułu Stalina na konkretne działania aparatu represji. 2 lutego 1930 Jeżow podpisał rozkaz nr 44/21:
„w najbliższym czasie kułakowi, zwłaszcza jego bogatej aktywnej kontrrewolucyjnej części, powinien zostać zadany miażdżący cios. Opór kułaka powinien być i będzie ostatecznie złamany”.
Definicja kułaka Nie było żadnych ustalonych kryteriów uznania rodziny chłopskiej za kułacką. Jako pretekst wystarczył nieco lepszy dom (ściany podmurowane, a nie drewniane, na dachu gont zamiast strzechy), nieco większa obora, piec do wypiekania chleba w domu, posiadanie konia itp. Częstą przyczyną uznania za kułaka podlegającego natychmiastowemu rozkułaczaniu było znalezienie podczas inspekcji w gospodarstwie nawet niewielkiej ilości ziarna w okresach, gdy ziarno podlegało obowiązkowej konfiskacie.