W praktyce o wszystkim decydowały lokalne władze partyjne, biorąc pod uwagę postępy kolektywizacji w ich rejonie, wywiązywanie się chłopów z obowiązkowych dostaw żywności, czy wreszcie narzucone im centralnie normy rozkułaczania. Przy sporządzaniu list kułaków przeznaczonych do rozkułaczenia szeroko wykorzystywano donosy sąsiedzkie oraz informacje dostarczane przez kombiedy (utworzone przez bolszewików komitety biedoty wiejskiej).
Przebieg rozkułaczania Dla uzyskania odpowiedniego efektu zastraszania na miejsce rozkułaczania spędzano całą wieś i zachęcano do współudziału. W akcji uczestniczył lokalny aktyw partyjny, członkowie komitetów biedoty. W rejonach, gdzie spodziewano się oporu, akcję zabezpieczały oddziały OGPU. Rozkułaczanie obejmowało odebranie inwentarza żywego, wyburzenie domu lub zabudowań gospodarczych. W przypadku oporu stosowano rozstrzelanie. Ziemię rolną przejmował kołchoz.