Głuszec czarnodzioby, głuszec syberyjski, głuszec kamienny (Tetrao urogalloides) – gatunek dużego ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae). Zamieszkuje środkową i wschodnią Syberię oraz przyległe obszary Mongolii i północno-wschodnich Chin. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Systematyka Dawniej gatunek ten często występował pod nazwą Tetrao parvirostris, jaką nadał mu Charles-Lucien Bonaparte w 1856 roku, jednak poprawna, wcześniejsza nazwa to Tetrao urogalloides, pod jaką opisał ten gatunek Alexander von Middendorff w 1853 roku.
Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) i autorzy AviList wyróżniają dwa podgatunki Tetrao urogalloides, w przeszłości proponowano ich kilka więcej. T. urogalloides urogalloides Middendorff, 1853 – północno-wschodnia Azja. T. urogalloides kamtschaticus Kittlitz, 1858 – Kamczatka. Niektórzy autorzy wyróżniają trzeci podgatunek: T. urogalloides stegmanni Potapov, 1985 – rejon jeziora Bajkał, góry Sajany oraz północna Mongolia.
Występowanie Występuje na wschód od Bajkału, do Kamczatki i Sachalinu. Największa populacja występuje w Rosji, znacznie mniejsze w Mongolii i północno-wschodnich Chinach.
Morfologia Wyraźnie rozróżnialny od głuszca zwyczajnego (Tetrao urogallus). Jest największym kurakiem na wschód od jeziora Bajkał.