o ile w roku szkolnym 1851/2 było tylko 5 uczniów, to w roku szkolnym 1853/4 już 40, w roku szkolnym 1860/61 – 59, a w roku szkolnym 1869/70 liczba uczniów wyniosła 88. W 1883 roku zamieniono tę szkołę na szkołę ogólną bezwyznaniową i ks. Müller chciał wskrzesić szkołę religijną, aby dzieci mogły się uczyć religii swego wyznania i przygotowywać się do konfirmacji, lecz Konsystorz nie zatwierdził tego projektu z uwagi na to, iż było to sprzeczne z Najwyższym Manifestem z 30.8.1869 r. Nauczanie religii musiało się więc odbywać na terenie innych szkół, a nauka konfirmacyjna na plebanii. Od r. 1906 administrację parafii przejął ks. Jan Buse i urzędował w Piotrkowie do wybuchu I wojny światowej. Za czasów jego urzędowania zostało powołane do życia 2.1.1907 roku Piotrkowskie Ewangelicko-Augsburskie Towarzystwo Dobroczynności. Jednym z zadań powołanego Towarzystwa stało się prowadzenie przy ulicy Moskiewskiej 71 (dziś Wojska Polskiego) Domu Starców założonego przez Ewangelickie Towarzystwo 23.10.1909 roku.