Obiekt został doszczętnie strawiony przez ogień, nie pozostał po nim żaden ślad. Na jego miejscu w późniejszych latach wzniesiono obiekt administracji leśnej.
Forma architektoniczna Projekt schroniska stanowił adaptację formy tradycyjnej huculskiej grażdy – czworobocznej zagrody zamkniętej wysokim ogrodzeniem. Całość wzniesiono w konstrukcji wieńcowej – zarówno trzy ustawione w podkowę skrzydła budynku, jak i frontowy płot zamykający wewnętrzne podwórze. W jego centrum umiejscowiono bramę, a po jej obu stronach po trzy masywne otwarte okna. Wszystkie części budynku posiadały wysokie poddasza z mansardowymi oknami, przy czym w środkowej części schroniska poddasze było dwupoziomowe. Dzięki takiemu zabiegowi uzyskano dodatkową przestrzeń sypialną. Cały budynek nakryty był stromym dachem półszczytowym pokrytym gontem. Połać dachu była mocno wysunięta poza lico ściany i wsparta na rysiach, a od jednej ze stron także na drewnianych filarach.