Zbliżone pozycje w inwentarzu, podobne wymiary oraz fakt, że te trzy obrazy powstały na dziełach stanowiących serię, sugerują, że również te prace stanowią grupę, w której indywidualne znaczenia dzieł wzajemnie się uzupełniają.
Opis obrazu W przypadku obrazu Czas i staruchy satyra wydaje się być wyjątkowo dosadna. Dwie staruchy przeglądają się w lustrze, na którego odwrocie widnieje ironiczny napis Qué tal? (Jak tam?). Niegdysiejsze modnisie z niedowierzaniem spoglądają na swoje odbicie. Starucha o ciemnych włosach ma przypominające trupią czaszkę przerażające rysy twarzy, które ma złagodzić grubo nałożony makijaż. Jej ręce niczym szpony mocno zaciskają się na lustrze. Druga starucha o jasnych włosach i zaciśniętych ustach trzyma w rękach mały przedmiot, być może puderniczkę. Obie kobiety noszą eleganckie suknie i biżuterię – drogie przedmioty, których piękno nie przemija, w przeciwieństwie do ich właścicielek.
Za plecami kobiet skrzydlaty starzec – personifikacja Czasu – również przygląda się ich odbiciu w lusterku. Czas uzbrojony jest w miotłę zamiast kosy – być może ma nią pozamiatać proch, w który obrócą się staruchy i ich próżność.