Proweniencja Obraz został wymieniony w inwentarzu dóbr Goi sporządzonym w 1812 po śmierci jego żony. Inwentarz powstał w celu podziału majątku między malarzem i jego synem Javierem. W prawym dolnym rogu obrazu widnieje znak inwentarzowy X.23. W 1825 baron Isidore-Justin-Séverin Taylor kupił obraz od Javiera Goi na zamówienie króla Ludwika Filipa. Czas i staruchy były jednym z ośmiu płócien Goi nabytych przez króla i wystawianych w Galerie espagnole de Paris w Luwrze w latach 1838–1848, do czasu detronizacji króla. W 1853 kolekcja króla uznana za majątek prywatny została wystawiona na sprzedaż. Obecnie jest jednym z dwóch obrazów Goi w kolekcji Palais des Beaux-Arts w Lille, obok dzieła List.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Obrazy Francisca Goi Kategoria:Obrazy w Palais des Beaux-Arts w Lille