mały|Porównanie rozmiarów gatunku Helicoprion i człowieka Helikoprion (Helicoprion) – rodzaj wymarłych ryb chrzęstnoszkieletowych z rzędu edestydów (Eugeneodontiformes), zaliczany do rodziny Helicoprionidae. Skamieniałości zaliczane do tego rodzaju spotyka się w skałach z wczesnego permu (cisural – wczesny gwadalup). U tych ryb nie dochodziło do usuwania starych i zużytych zębów, i w trakcie życia zwierzęcia tworzyła się tzw. spirala zębowa. Skamieniałości szkieletu pozaczaszkowego helikopriona nie są znane, a wygląd zwierzęcia pozostaje kwestią spekulacji.
Budowa Helikoprion został opisany w 1899 roku. Przez długi czas jego jedynymi odnajdowanymi skamieniałościami były spirale zębowe, w których zęby były przytwierdzone do wspólnego, niesegmentowanego rdzenia w kształcie spirali. Najstarszy, a zarazem najmniejszy ząb znajdował się w centrum spirali i miał kształt haka. Młodsze korony zębów były większe i miały trójkątny kształt. Największa odkryta spirala ma średnicę 56 cm, a w niej największa korona zęba ma długość 14 cm. Niektóre spirale zębowe mają ok. 180 koron zębowych. lewo|mały|Przestarzała rekonstrukcja helikopriona wg Karpinskiego (1899) Ponieważ brakowało czaszki, w której spirala była osadzona, pojawiały się różne hipotezy co do jej położenia, np. Karpinski (1899) początkowo umieścił spiralę w górnej szczęce.