Franciszek Długosz (ur. 8 stycznia 1874 w Łanach k. Gliwic, zm. 7 czerwca 1940 w Dachau (KL) – polski ksiądz, radca w parafii Gostomia i Studzionka, działacz niepodległościowy w czasach rozbiorów Polski.
Życiorys Dzieciństwo
Syn Józefa Długosza i Joanny z domu Cogiel. Jego rodzice prowadzili niewielkie gospodarstwo rolne, gdzie Franciszek uczył się uprawy roli i chowu zwierząt. Uczył się również ogrodnictwa i sadownictwa w gospodarstwie swoich dziadków, którym pomagał w wolnych chwilach.
Edukacja Szkołę podstawową ukończył w 1888 roku w Woźnikach. Następnie pobierał nauki u ks. Teodora Christopha z Miasteczka Śląskiego, przygotowujące do egzaminu wstępnego do gimnazjum. Zdobywał tam wiedzę z historii i kultury polskiej. W 1889 roku pomyślnie zdał egzaminy i rozpoczął edukację w Gimnazjum w Bytomiu, którą ukończył egzaminem maturalnym w marcu 1895 roku. Miesiąc później rozpoczął studia teologiczne na Uniwersytecie Wrocławskim, gdzie oprócz edukacji teologicznej przygotowywał się do działalności politycznej na rzecz Polski. Wstąpił do Towarzystwa Naukowego Górnośląskich Akademików.