Był również wybieranym przez Sejm posłem do austriackiej Rady Państwa, I kadencji (1861), II kadencji (20 maja 1867 – 22 września 1867). W 1867 złożył mandat z powodu choroby. Potem był wybieranym w wyborach bezpośrednich posłem V kadencji (1 lipca 1878 – 8 listopada 1878) i VI kadencji (18 listopada 1879 – 1 lutego 1881). W kadencji V został wybrany w kurii I z okręgu wyborczego (Kołomyja-Horodenka-Śniatyń-Kossów-Nadwórna) w miejsce Antoniego Golejewskiego, który zrezygnował. Na początku 1878 zrezygnował z mandatu deputowanego; zastąpił go Alfons Czajkowski. Latem 1878 powrócił jednak do parlamentu wiedeńskiego, gdy po złożeniu mandatu przez Antoniego Golejewskiego został wybrany w wyborach uzupełniających w kurii I w okręgu wyborczym nr 14 (Brzeżany-Przemyślany-Podhajce). Ponownie wybrany do Rady Państwa w kadencji VI z kurii I w okręgu wyborczym nr 9 (Sambor-Staremiasto-Turka-Drohobycz-Rudki). Członek Koła Polskiego, gdzie należał do grupy liberalno-demokratycznej, zdominowanej przez stańczyków. Wobec braku wpływu na politykę Koła w czerwcu 1878 wraz z Ottonem Hausnerem, Kornelem Ujejskim, Agenorem Gołuchowskim i Ludwikiem Wolskimm demonstracyjnie wystąpił z Koła Polskiego.