Najsławniejszą pieśnią Andrzeja z Krety jest Wielki kanon, złożony z 250 strof, śpiewany raz w roku w piątym tygodniu Wielkiego Postu w całościRównież w pierwszym tygodniu Wielkiego Postu kanon ten śpiewany jest we fragmentach, w kolejne dni.. Do mniejszych utworów Andrzeja należą kanony: Na poczęcie Anny, Na narodziny Matki Bożej, O Łazarzu, Na Półpięćdzieśiątnicę.

Pod koniec VII wieku kolejną Kronikę świata napisał Jan, monofizycki biskup Nikiu. Tekst ten jest cenny szczególnie ze względu na zawarty w nim opis zdobycia Egiptu przez Arabów w 642 roku. Na przełomie VII i VIII wieku działał Trajan Patrycjusz, autor zaginionej Zwięzłej kroniki, z której korzystał szereg późniejszych kronikarzy. Pod koniec stulecia tworzył też drugi, po Maksymie Wyznawcy, wybitny teolog bizantyński VII stulecia Anastazy Synaita (640–700). Anastazy, mnich synajski napisał Przewodnik przeciw monofizytom, O człowieku stworzonym na obraz Boga przeciw monoteletom oraz pisma w obronie ortodoksji przeciw nestorianom i Żydom (zaginione). Jego twórczość stanowi ważne źródło wiadomości o ostatnim etapie walk religijnych ortodoksji z monoteletyzmem.