Punktem zbiorczym nowego kościoła była kamienna wieża zachodnia uwieńczona dachem hełmowym. Do dzisiejszych czasów przetrwała jedynie mała część anglosaskich fundamentów pod południowym transeptem, zachowało się jednak kilka artefaktów – jednym z nich jest rzeźbiony „Kamień Heddy”.
W 2008 roku robotnicy naprawiający mur oddzielający katedrę od miasta znaleźli pozostałości anglosaskich grobów, datowanych na XI wiek i należących najprawdopodobniej do mieszczan.
Od najazdu normańskiego do reformacji thumb|left|250px|Plan katedry Budowla została naprawiona po uszkodzeniach wywołanych podczas najazdu Normanów, kiedy klasztor został złupiony i podpalony przez Herewarda Banitę (nb. bratanka ówczesnego opata Branda). Ernulf, będący opatem w latach 1107–1114, jest odpowiedzialny za ukończenie dormitorium, refektarza oraz kapitularza. Wynegocjował także, iż lokalni właściciele ziemscy zaczęli płacić na rzecz klasztoru dziesięcinę – kiedy w 1114 roku został biskupem Rochesteru klasztor otrzymywał dziesięciny z 40 800 akrów ziemi.
4 sierpnia 1116 roku wybuchł pożar, który strawił niemal całe opactwo wraz z osadą przyklasztorną.